Na tron niemiecki wstąpił wewnątrz roku śmierci dziadka Wilhelma, po krótkim intermezzo w środku postaci panowania Fryderyka III. Cesarzem dodatkowo królem Prus został obwołany 15 czerwca 1888 – puder wobec tego 29 lat (ceremonii koronacji nie odbył). Jedną z jego pierwszych politycznych decyzji było zdymisjonowanie kanclerza Otto von Bismarcka – na wynik różnicy zdań wewnątrz polityce wewnętrznej także międzynarodowej, w charakterze także konfliktu ambicji dwóch polityków – mianował na to obszar Leo von Capriviego. W 1896 r. cesarz stał się bohaterem międzynarodowego skandalu dyplomatycznego, jak wewnątrz tzw. depeszy Krügera pogratulował przywódcy Burów zwycięstwa w środku bitwie z Anglikami.
Na rezultat odmiennych interesów w środku polityce kolonialnej zaczęły się ochładzać dobre jak dotąd stosunki z Wielką Brytanią, wpływ na to miała podobnie rozwinięcie niemieckiej floty wojennej wskroś ministra Alfreda von Tirpitza, będąca solą w środku oku Anglików. Program tirpitzowskiego urzędu ds. marynarki wojennej był wtedy zgoła wspomagany wskroś Kaisera.
Kolejną "wpadką" cesarza była tzw. przemowa huńska z 1900 r., w środku której zalecał pan niemieckim żołnierzom dzikość do wnętrza walce z powstaniem bokserów wewnątrz Chinach. Gorzkie zawód przeszedł na konferencji wewnątrz Algeciras do wnętrza 1906 r., podczas gdy niemiecka taktyka kolonialna spotkała się z oporem zarówno Wielkiej Brytanii, w charakterze plus Francji.
W oczach opinii międzynarodowej pogrążył cesarza wywiad, jakiego udzielił do wnętrza 1908 r. poczytnej angielskiej gazecie Daily Telegraph, wewnątrz którym – pełen właściwej Hohenzollernom dezynwoltury – rozprawiał o imperialnych zakusach cesarstwa. Po skandalu zaczęto do wnętrza Niemczech szeroką dyskusję powyżej ograniczeniem uprawnień cesarza w środku polityce zagranicznej.