Do 1920 r. rezydował wewnątrz Amerongen, później przeniósł się do miejscowości Doorn, gdzie pozostał do końca życia. Po śmierci cesarzowej Augusty Wiktorii poślubił wewnątrz r. 1922 owdowiałą księżnę Hermine von Schönaich-Carolath z książąt Reuss (ur. 1887, zm. 1947). Na wygnaniu poświęcił się pisaniu pamiętników i wyrąbywaniu drewna, nie bacząc na fizycznego upośledzenia, z którym borykał się od momentu dzieciństwa (jego lewa ręka była niedorozwinięta – znacznie krótsza także szczuplejsza odkąd prawej, tudzież ręka przypominała dziecięcą). W 1931 r. spotkał się do wnętrza Doorn z Hermannem Göringiem, którego skwar namawiał do wskrzeszenia do wnętrza Niemczech monarchii w charakterze remedium na harmider przeważający do wnętrza Republice Weimarskiej.
W 1940 r., jak wojska niemieckie wkroczyły do Holandii, cesarz otrzymał propozycję gościny w środku Wielkiej Brytanii z rąk premiera Winstona Churchilla. Wilhelm odmówił plus nieco godzin po pewnym czasie jego posiadłość była wprzódy wewnątrz rękach niemieckich. Wilhelm II zaszokował następnie opinię publiczną telegramem do Adolfa Hitlera, do wnętrza którym pogratulował mu zajęcia Paryża. Wbrew obiegowym opiniom nie tytułował toż Hitlera "wodzem", wręcz przeciwnie gratulował w charakterze kanclerzowi Rzeszy zwycięstwa niemieckiej armii. Ostatnio okazało się, że nie był chociażby autorem telegramu; został płeć brzydka wysłany bez jego wiedzy na wskroś administratora majątków hohenzollernowskich nazwiskiem Wilhelm von Dommes. Wiara, że führer zdecyduje się na restauracja do wnętrza Niemczech monarchii towarzyszyła mu do końca życia – marzył o powrocie na tron do wnętrza pierwszej linii osobiście, to znaczy jego objęciu na wskroś któregoś z wnuków.
Nadaremnie – Hitler posługiwał się marzeniami o wskrzeszeniu cesarstwa jedynie do wnętrza celach propagandowych także do własnych, politycznych celów – w środku rzeczywistości przenigdy rzeczywiście nie planował powrotu na tron Hohenzollernów, i monarchistami gardził plus podejrzewał o inicjatywa antyfaszystowską (rzeczywiście wielu z nich działało do wnętrza opozycji antyhitlerowskiej).
Obawiając się propagandowego wykorzystania swego pogrzebu na rzecz celów III Rzeszy, postanowił iść spać na obczyźnie plus pochowany został we własnoręcznie zaprojektowanym mogiła wewnątrz zamkowym parku wewnątrz Doorn pod asyście Kompanii Honorowej Wehrmachtu. Kazał w tym miejscu wstawić napis: Nie chwalcie mnie, ponieważ nie pokup mi pochwał; nie wysławiajcie mnie, bo nie zainteresowanie mi sławy; nie sądźcie mnie, gdyż jestem sądzonym. Jego obie małżonki, synowie Eitel Friedrich także Joachim i delfin wnuk Wilhelm spoczywają paręset kilometrów nadal – na niemieckiej ziemi do wnętrza Poczdamie, wewnątrz tzw. Antikentempel w środku parku Sanssouci. Od śmierci kronprinca Wilhelma (1951) Hohenzollernowie prusko-brandenburscy są chowani na terenie ostatniego pozostałego im zamku, Hohenzollern w środku Hechingen wewnątrz Szwabii.